தடம் புரண்டதில் தவறில்லை! தாய்மதம் திரும்புவீர்!!

குமுதம் ஜோதிடம் இதழில், ஏ.எம்.ஆர் எழுதிய ஒரு அற்புதமான கட்டுரை, இதோ உங்களுக்காக!

 

இந்துக்கள் கபடமற்ற மனம் கொண்டவர்கள்! எவரையும் அவர்கள் சந்தேகக்கண் கொண்டு பார்ப்பதில்லை!! அவ்விதம்தான், கேரளக் கடற்கரையில் வந்திறங்கிய கிறிஸ்துவப் போர்த்துக்கீசியர்களை இந்துக்கள் அன்புடன் வரவேற்று, அனைத்து வசதிகளையும் செய்து கொடுத்தனர்.

“அதிதி தேவோ பவ….” என்கிறது வேதம். வீட்டிற்கு வரும் அதிதிகள் - அதாவது, விருந்தினர்கள் - தெய்வத்திற்குச் சமம் என்று பொருள்.

இந்த வேத வாக்கியத்தை, இந்துக்கள் என்றும் மறந்ததில்லை. ஆதலால்தான், நம் நாட்டிற்கு `வியாபாரம்’ செய்ய வந்ததாகக் கூறிய போர்த்துக்கீசியரை வரவேற்று உபசரித்தனர் நம் மக்கள்!

ஆனால்! ஆனால்!! இத்தகைய கள்ளம், கபடமற்ற தூய அன்பிற்கு நமக்குக் கிடைத்த பரிசுகள்தான் என்ன?

சரித்திரத்தின் ஏடுகளைப் புரட்டிப் பார்ப்போம்!

ஆயிரக்கணக்கான கோயில்கள் கிறிஸ்துவப் போர்த்துக்கீசியர்களால் கொள்ளையடிக்கப்பட்டபின், தரைமட்டமாக்கப்பட்டன. பல்லாயிரக்கணக்கான சிவாச்சாரியர்களும், பூசாரிகளும், பட்டாச்சாரியார்களும் இரக்கமின்றிக் கொல்லப்பட்டனர். நம் திருக்கோயில்கள் இருந்த இடங்களில் அவர்களது `சர்ச்சுகள்’ நிர்மாணிக்கப்பட்டன. மக்கள் மதமாற்றம் செய்யப்பட்டனர்.

போர்த்துக்கீசியர் காட்டிய வழியை, ஆங்கிலேயர்களும், பிற கிறிஸ்துவ நாட்டினரும், முகம்மதியர்களும் அதைவிடக் கொடூரமான முறைகளில், இந்து சமூகத்தினரையும், அதன் கலாச்சாரம், பண்புகள் ஆகியவற்றையும் அழித்தனர்.

சுதந்திரம் பெற்ற பின்பு..!

இந்தியா சுதந்திரம் பெற்ற பின்பாவது இந்துக்களுக்குப் பாதுகாப்பு கிடைக்குமென எதிர்பார்த்தனர். ஆனால், அவர்களுக்குக் கிடைத்தது ஏமாற்றமே.  

அன்பு காட்டிய நம்மிடம் இவ்விதம் சிறிதளவும் நன்றியுணர்வு இல்லாத கிறிஸ்தவ மதமாற்ற போதகர்களை, ஈராக், சிரியா, சௌதி அரேபியா, ஈரான், பாகிஸ்தான் போன்ற நாடுகள் எவ்விதம் நடத்துகின்றன என்பதை 28.12.2008 தேதியிட்ட `தி நியூ இந்தியன் எக்ஸ்பிரஸ்’ நாளிதழில் அவர்கள் படித்துப் பார்க்கட்டும்! அந்தச் செய்தி இதோ:- 

“ஈராக் நாட்டின் மோசூல் என்ற நகரிலிருந்து நூற்றுக்கணக்கான கிறிஸ்தவர்கள் தங்கள் வீடு, வாசல்களைத் துறந்து, தங்கள் உயிர்களைக் காப்பாற்றிக் கொள்வதற்காக அந்நகரிலிருந்து 20 கி.மீ. தொலைவிலுள்ள தேவாலயம் ஒன்றில் தஞ்சம் புகுந்துள்ளனர். அவர்களது வீடுகள் சூறையாடப்பட்டு பாதிரிமார்களும், உறவினர்களும் கொல்லப்பட்டு வருகின்றனர். காரணம் இவர்கள் கிறிஸ்தவ மதத்தைச் சேர்ந்தவர்களாக இருப்பதே. 

மனசாட்சி என்று ஒன்று இருந்தால், இந்துக்களை மதமாற்றம் செய்யும் முயற்சியில் ஈடுபட்டுள்ள கிறிஸ்தவ மதபோதகர்கள் முஸ்லிம் நாடுகளில் அவர்கள் அழிக்கப்படுவதையும், பாரதத்தின் இந்துக்கள் காட்டிவரும் அன்பையும் ஒப்பிட்டுப் பார்த்தாவது தங்கள் மதமாற்றச் செயல்களை நிறுத்திக்கொள்வார்களா?  இந்துக்கள் காட்டிய அன்பிற்கு, இந்துக்களின் அன்பிற்குக் கிடைத்துவரும் பரிசுதான் மதமாற்றம் என்னும் ஏமாற்று வித்தையா? 

 

நன்றி: குமுதம், ஏ.எம்.ஆர்

இந்துத்தீவிரவாதம்!

எனது வலைப்பதிவிற்கு இது சற்றே பொருந்தாத பதிவு போல் தோன்றினாலும், இன்றைய சூழ்நிலையில் விவாதிக்கப் பட வேண்டிய ஒரு விஷயம். இதைப் பற்றி எழுத வேண்டுமென்று எனக்கு நெடுநாளாக எண்ணம் இருந்த போதிலும், சரி வர கருத்துக்களை கட்டுக்குள் கொண்டு வர இயலவில்லை. இந்நிலையில்தான் பிரான்கோஇஸ் காஷியரின் இப்பதிவைப் பார்க்க நேர்ந்தது. சரி, எனது பதிவை மீண்டும் துவக்க இதுவே சரியான தலைப்பு என்று தோன்றியது. அவரது கருத்துக்களுடன் என் கண்ணோட்டமும் இணைந்து, உங்களுக்காக.

 

இந்துத்தீவிரவாதம் என்று ஏதேனும் உள்ளதா? அண்மையில் நடந்த பல சம்பவங்கள் மீண்டும் மீண்டும் இச்சொல்லை பத்திரிக்கைகள் வழியாகவும், இணையத்திலும் பரப்பி வருகின்றன. அதற்க்கு முத்தாய்ப்பாய் பிரக்யா சிங்கின் கைது, சர்ச்சைக்குரியஉரையாடலின் ஒலிப்பதிவு என எங்கும் பரபரப்பு. ஏதாவது சந்தர்ப்பம் கிட்டாதா என காத்துக் கிடந்த முஸ்லீம் இயக்கங்களுக்கும், கம்யுநிச்ட்களுக்கும் வெறும் வாயை மெல்ல அவல் கிடைத்தாற்போல் இந்த நிகழ்வு அமைந்து விட்டது. விளைவு? இந்துத்தீவிரவாதம் என்னும் புதிய சொல் அகராதியில் ஏற்றப்பட்டு விட்டது.

 

எத்தனை மதங்கள் வந்த போதும், சென்ற போதும், கோடிக்கணக்கானோர் மத மாற்றம் செய்யப் பட்ட போதும், பாரதத்தின் பெருமை, கலாசாரம், இந்து மதத்தில்தான் அமைந்துள்ளது என்பதை யாராலும் மறுக்க இயலாது. வந்தாரை வாழ வைத்ததோடு நில்லாமல், அவர்களது கொள்கைகளையும், மதக் கோட்பாடுகளையும் தன் மண்ணில் வளர விட்ட பெருந்தன்மை இந்து மதத்தையும், இந்துக்களையும் தவிர வேறு யாரைச் சேரும் இங்கு? அத்தி பூத்தாற்போல் அங்கொன்றும், இங்கொன்றுமாக நிகழும் இந்துக்களின் கோபத்தின் வெளிப்பாட்டை சிமி போன்ற மனிதமற்ற இயக்கங்களோடு சமப்படுத்தி பேசுவது வேதனைக்குரியது. மங்களூரில் இந்து மதத்தை, அதன் கோட்பாடுகளை அசிங்கப்படுத்திய ஒரு சர்ச்சைத் தாக்கியதற்கு, புஷ்ஷிடம் மன்னிப்பு கேட்கிறார் நம் பிரதமர். ஆஸ்திரேலியாவில் ஒரு முஸ்லீம் தீவிரவாதி சிறைப்பட்டதால் தன் தூக்கம் பொய் விட்டதாக பொது அறிக்கை கொடுக்கிறார். என்ன நடக்கிறது இங்கு?

 

ஒரு உயிர்ச்சேதமும் இல்லாத பாபர் மசூதி இடிக்கப்பட்ட நிகழ்வு பல வருடங்கள் ஆன பின்னும், இன்றும் அது நினைவு கூறப்படுகிறது. எத்தனை குண்டு வெடிப்புகள்? எத்தனை உயிரிழப்புகள்? யாரேனும் அதைப் பற்றி விவாதிக்கின்றனரா? இது இன்று நேற்றல்ல. பல நூறு ஆண்டுகளாக நடக்கும் கொடுமை. தைமூர் லட்சக்கணக்கான இந்துக்களை கொன்று குவித்த போதும், போர்ச்சுக்கீசியர்கள் பிராமணர்களை கோவாவில் கூண்டோடு அழித்த போதும் வராத ரோஷம் இந்துக்களுக்கு இப்போதா வந்து விடப் போகிறது என்ற எண்ணமே இத்தனை குண்டு வெடிப்புகளுக்கும் காரணம். அது சிறிதே தலைகாட்டினால் அதன் பெயர் தீவிரவாதம்.  எந்த அரசியல் கட்சி ஆட்சிக்கு வந்தாலும், இந்துக்களுக்கு பாதகமாகவே நடந்து கொள்ளும் போதும், இது வரை பொறுமை காத்த இந்துக்கள் சற்றே கோபப்பட்டால் அதன் பெயர் தீவிரவாதம்.

பல லட்சம் பண்டிதர்கள் இருந்த காஷ்மீரில் இன்று சில நூறு பேரே எஞ்சியுள்ளனர். அதனைப் பற்றி எந்த அரசியல் கட்சியாவது கேள்வி எழுப்புமா? எந்த நண்பராவது தன் வலைப்பதிவில் எழுதுவாரா? பெரும்பான்மை என்ற ஒரே காரணத்திற்காக ஒரு இனத்தை இதற்குமேல் யாரும் வஞ்சித்திருக்க இயலாது. ஹஜ் பயணத்திற்கு முழு செலவும் ஏற்றுக்கொள்ளும் அரசு அமர்நாத்தில் அடிப்படை வசதிகளை செய்து தர இயலவில்லை. ஒரு முஸ்லீம் தீவிரவாதிக்காக துக்கப்படும் பிரதமர் ஆயிரக்கணக்கான பாமரர்களை பணத்தைக்காட்டி மத மாற்றம் செய்பவர்களை தட்டிக்கேட்ட 80 வயது முதியவரின் கொடூர கொலைக்கு வருத்தப்படவில்லை. இந்தியாவின் மதச்சார்பின்மை இந்நிலையில் இருக்கையில், கோபப்படாதீர்கள் என்று எத்தனை காலம் கட்டுப் படுத்த இயலும், முதுகெலும்பில்லாத என் இந்து சகோதரர்களை?

பயணம் தொடர்கிறது…

நெடு நாட்களாக இப்பதிவை தொடராமல் இருந்ததற்கு மன்னிக்கவும். காலம் கிடைத்த போதும் வேளை சரி வர அமையவில்லை. இனி இப்பயணம் இடையறாது இடரேதுமின்றி தொடரும் என நம்புகிறேன்.