Posts Tagged ‘வேதம்’

மனு தர்மமும் மானிடமும் – பாகம் 2

ஏப்ரல் 20, 2008

முந்தைய பாகத்தில் மனு ஸ்மிருதி என்பது என்ன என்பதைப் பற்றியும், அதிலிருந்து சில விளக்கங்களையும் பார்த்தோம். இப்பாகத்தில் மனு ஸ்மிருதி பற்றி மேலும் அலசுவோம்.

பின்வரும் ஸ்லோகங்கள் மனுஸ்மிருதியில் இடம் பெற்றுள்ளன.

‘சூத்ரோ ப்ராமணதாமேதி ப்ராமணஸ்சைதி சூத்ரதாம்
க்ஷத்ரியாஜ்ஜாதவேதம் து வித்யாத்வைச்யாத்ததைவ ச’

அதாவது – ‘சூத்திரன் பிராமணனாகி விடலாம்; பிராமணனும் சூத்திரனாகலாம்; அதே போல், க்ஷத்ரிய மற்றும் வைசிய வர்ணங்களைச் சார்ந்தவர்களின் மகன்களும், மகள்களும் வேறு வர்ணத்தை அடையலாம்’. ஆக, சூத்திரர்கள் வேதம் கற்கக் கூடாது என்று சொல்லும் அதே மனு தர்மம்தான் அவர்கள் வேதம் ஓதும் பிராமணர்கள் ஆகலாம் என்று சொல்கிறது. இதை மற்றோர் விதமாய் சொல்ல வேண்டுமானால், வேதம் ஓத விருப்பம் தெரிவிப்பவன் பிராமணனாக மாறியே அவ்வாறு செய்ய இயலுமேயன்றி சூத்திரனாகவே இருந்து செய்ய இயலாது.  இதில் யாரும் எந்த வகையிலும் தடுக்கப்படவோ ஒடுக்கப்படவோ இல்லை.

அப்ராம்ணாத் அத்யயனம் ஆபத்காலே விதியதே
அனுவ்ரஜா ச சுச்ரூஷா யாவத் அத்யயனம் குரோ:

அதாவது, தவிர்க்க முடியாத காலங்களில் ஒரு பிராமண மாணவன் பிராமணன் அல்லாத குருவிடமிருந்து கல்வி கற்கலாம். அவ்வாறு செய்கையில் அம்மாணவன் அக்குருவிற்கு பணிவிடை செய்ய வேண்டும்.

பிற்போக்கு கண்ணோட்டத்துடன் மனுஸ்ம்ருதியை  அணுகும் முற்போக்குவாதிகளின் கண்களில் முன்னுக்குப்பின் முரணாக தென்படும் இந்த தர்மங்களுக்கு பின்னால் ஆதவனென பிரகாசிக்கும் உண்மை – மனுஸ்ம்ருதி ஜாதி அடிப்படையில் அமைக்கப்பட்டது அல்ல என்பதே.  ஒரு சமூகத்தின் அனைத்து அங்கங்களும் ஒன்றோடு ஒன்று இணைந்து செயல்பட்டால் மட்டுமே சமூக நலன் காக்க முடியும் என்ற கருத்தே இந்த தர்ம நூலின் அடிப்படை. அனைவருமே வேதம் கற்க வந்தாலோ அனைவருமே விவசாயம் செய்யத்தொடங்கினாலோ சமூகத்தில் சீரமைப்பு இருக்க வழியில்லை. வழி வழியாக ஒரு தொழிலை ஒரு குடும்பத்தினர் செய்கையில் அவர்கள் ரத்தத்தில் அது ஊறி விடுமென்று மனுஸ்ம்ருதி கூறுவது முட்டாள்த்தனம். ஆனால் ‘ஜீன்’ எனப்படும் மரபணுக்கள் நம் முன்னோர்களிடம் இருந்து வருகிறது. அதன் மூலமாகவே பல குணங்களை நாம் பெறுகிறோம் என்று ஆங்கிலேயன் கூறினால் அது விஞ்ஞானம்! 

எந்த ஒரு தர்ம சாத்திரத்தையும் வார்த்தைக்கு வார்த்தை அமல்படுத்துவது நடைமுறைக்கு ஒவ்வாத ஒரு விஷயம்!  அது மனு தர்மத்திற்கும் முற்றிலும் பொருந்தும். மனுவின் நீதிகள் அனைத்தையும் ஒரு அரசன் அமல்படுத்த வேண்டியதில்லை. அந்த ராஜ்ஜியத்திற்கு, மக்களின் வாழ்க்கை முறைக்கு எது தேவையோ அவற்றை மட்டும் எடுத்துக் கொள்ளலாம். அவ்வாறே மனுவின் நீதிகளும் கூட வகுக்கப்பட்டுள்ளன.
இதற்க்கு மேலும் மனுவின் தர்மங்கள் பிராமணர்களுக்கு சாதகமாகவும் மாற்ற வர்ணத்தவருக்கு பாதகமாகவும் வகுக்கப் பட்டுள்ளன என்று கூச்சலிடும் இன்றைய பகுத்தறிவாளிகளில் (?) நீங்கள் ஒருவராக இருப்பின் உங்களுக்காக இன்னும் சில உண்மைகள் தொடர்கின்றன.

நான் முந்தைய பதிவில் சொன்னதுபோல் மனு பிராமணர்களுக்கு சில சலுகைகளை வழங்கினாலும், மிகக் கடுமையான விதிகளை விதிக்கிறான். வேதம் ஓதி, சாஸ்திர முறைப்படி வாழாத பிராமணனை மனு தர்மம் மிகக் கடுமையாக அணுகுகிறது.

‘மற்றவர் பொருளில் விருப்பம் வைத்து, பொய்யைப் பரப்பி, கர்வம் கொண்டு, பொறாமை உடைய பிராமணன் பூனையின் குணம் கொண்டவன். இப்படிப்பட்ட குணமுடைய பிராமணன் நரகத்தில் வீழ்கிறான். பூனை குணம் கொண்ட பிராமணனுக்கோ, விரதமுடையவன் போன்ற வேடம் போடுகிற பிராமணனுக்கோ, வேதங்களை முறையாகப் பயிலாத பிராமணனுக்கோ, நன்னடத்தை கொண்ட எவனோருவனும் ஒரு சிறிய தானத்தைக் கூட செய்து விடுதல் கூடாது. அவ்வாறு செய்தால் தானம் வாங்கியவனோடு சேர்ந்து தானம் கொடுத்தவனும் துன்பத்தையே அனுபவிப்பான்.’  இதனை, நான் சொல்லவில்லை, பிராமணனுக்கு சலுகைகள் பல வழங்கி மற்றவர்களை ஒடுக்கியதாக பிராமண துவேஷர்கள் சொல்லும் மனு தர்மம் சொல்கிறது.

மீண்டும் சொல்கிறேன், பிராமணர்களுக்கு சிற்சில சலுகைகளை வழங்கினாலும் அவர்கள் மீது பற்பல சுமைகளை ஏற்றுகிறது மனுஸ்மிருதி. இருப்பினும் மனுதர்மம் தவறானது, பேதங்களைக் கற்பிப்பது. இன்றைய இந்திய அரசியல் சாசன சட்டமோ, வெறும் பிறப்பை அடிப்படையாகக் கொண்டு கல்வி, வேலைவாய்ப்பு, வேலையில் பணி உயர்வு, கல்வியில் பண உதவி என எண்ணிலடங்கா சலுகைகளை வழங்குகிறது. அவ்வாறு சலுகை பெறுவோருக்கு எவ்வித கட்டுப்பாடுகளும் இல்லை. இத்தகைய சட்டம் உயரியது, சிறப்பானது. இவ்வாறு காமாலைக் கண்ணோடு எதனையும் பார்ப்பவர்களுக்கு என்ன சொன்னாலும் புரியாது, எத்தனை ஆதாரங்கள் கொடுத்தாலும் விளங்காது.

அனைத்திற்கும் மேல் நான்கு வர்ணங்களைத் தவிர ஐந்தாவது பிரிவு என்றொன்று கிடையாது என்பதை மனு தர்மம் மீண்டும் மீண்டும் வலியுறுத்துகிறது. எனவே, ‘தாழ்த்தப்பட்டவர்’ என்ற ஒன்று இந்த சாதீய முறை வந்த பின்னரே தோன்றியுள்ளது. ‘சாதி’ என்ற வார்த்தையே இல்லாத மனுஸ்மிருதியை இதற்க்கு எவ்வாறு குற்றம் கூற இயலும். நான் ஏற்கனவே சொன்னது போல், ‘தீண்டாமை’ என்ற ஒரு தவறை அனைத்துத் தரப்பினரும் இழைத்துள்ளனர். இன்றும், இந்த கொடுமைகளை செய்பவர்களில் அநேகர் பிராமணரல்லாதோரே. உண்மை அவ்வாறிருக்க, பிராமணரை மட்டும் சாடி வருவது வெறும் சாதி அரசியலே. வெறும் 3% உள்ள பிராமணர்களுக்கு எதிராக மற்ற 97% மக்களிடம் துவேசத்தை ஏற்படுத்தி அதன் மூலம் அவர்களின் ஓட்டைப் பெறுவதற்கு. பாவம், இந்த கேடுகெட்ட அரசியல்வாதிகளின் சூழ்ச்சிக்கு இரையாவது ஏழை பிராமணர்களே.

இன்று நடைமுறையில் இல்லாத ‘மனுஸ்மிருதி’ என்ற ஒரு விஷயத்திற்காக கூட்டம் போட்டு, பிராமணர்களை மானாவாரியாகத் திட்டி தீர்மானங்கள் எழுப்பும் எனதருமை உடன்பிறப்புகளே! மனுஸ்மிருதி நல்லதா, கெட்டதா என்ற விவாதத்தை சில நாழிகை ஒத்தி வைப்போம். கடந்த மாதம் திருநெல்வேலியில் தகாத உறவு கொண்டமைக்காக ஒரு முஸ்லீம் சகோதரியைக் கல்லால் அடித்தே கொன்றுள்ளனர். இவ்வாறான இன்றளவும் தொடரும் கொடுமைகள் நடக்கும் பொது தாங்கள் எங்கே சென்றிருந்தீர்கள்?

அஜ்யேஷ்டாஸோ அகனிஷ்டாஸ ஏதே
ஸம் ப்ராதரோ வாவ்ருது: ஸௌபகாய
(ரிக்)

பொருள்:  உங்க‌ளில் உய‌ர்ந்த‌வ‌ர் தாழ்ந்தவ‌ர் என்று யாரும் கிடையாது. நீங்க‌ள் அனைவ‌ரும் ச‌கோத‌ர‌ர்க‌ளே! என‌வே ஒன்றுப‌ட்டு வாழ்வீர்க‌ளாக‌, மேன்மைய‌டைவீர்க‌ளாக‌!

 —தொடரும், அகத்தெளிவு பிறக்கும் வரை—-

Advertisements

மனு தர்மமும், மானிடமும்

ஏப்ரல் 5, 2008

இந்து சாஸ்திரங்களுக்காக போராடும் நம் நண்பர்களே சிறிது அடங்கிப் போகும் ஒரு விஷயம் மனு ஸ்மிருதி. ஏனெனில், இன்றுள்ள சாதிய முறைக்கும், இத்தனை ஆண்டு காலம் நிகழ்ந்த தீண்டாமைக் கொடுமைகளுக்கும் மனு ஸ்மிருதியே காரணம் என்ற ஒரு கருத்து அனைவரது (இந்துக்கள், பிராமணர்கள் உட்பட) ஆழமாக விதைக்கப்பட்டு விட்டது.

பிராமண துவேஷம் எங்கெல்லாம் நடக்கிறதோ (தமிழகத்தில் மட்டுமல்ல, எல்லா இடங்களிலும்) அங்கெல்லாம் மேற்கோள் காட்டப்படுவது ‘ மனு ஸ்மிருதி’ எனப்படும் மனுவின் நீதி நூல். இது நீதி நூல் என்பதையே பலரும் அறிந்திருக்க வாய்ப்பில்லை. மனிதர்களால் உருவாக்கப்பட்டு, காலத்திற்கேற்ப மாறுவது ‘ஸ்மிருதி’ . அந்தந்த கால கட்டத்திற்கும் , மக்களின் வாழ்க்கை முறைக்கும் ஏற்ப, பல்வேறு ஸ்மிருதிகள் உருவாக்கப்பட்டுள்ளன. இப்போது அனைவராலும் தூற்றப்படும் மனு ஸ்மிருதி கிருதா யுகத்திற்க்கானது. இதை கலி யுகத்தில் பயன்படுத்தியது நம் முன்னோர்கள் செய்த முதல் தவறு. ஆயினும், மனு ஸ்மிருதியில் எவ்வித பிழையும் இல்லை, அதை உறுதி செய்யவே இந்தக் கட்டுரை.

முதலில் மனு ஸ்மிருதியில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள வர்ணாசிரம முறைகள் அதன் ஒரு மிகச் சிறிய பகுதி என்பதை அனைவரும் உணர வேண்டும். கல்வி, வாழ்க்கை முறை, பக்தி, குற்றங்கள், தண்டனைகள், போர் முறை, திருமணம், சாட்சி சொல்லும் முறை, ஒற்றர்கள் என பல சமுதாய, அரசியல் விஷயங்களும் மனு ஸ்மிருதியில் விவாதிக்கப்பட்டுள்ளன. ஆயிரக்கணக்கான ஆண்டுகளுக்கு முன்னரே இப்படி அனைத்து விஷயங்களையும் விவாதிக்கும் ஒரு நீதி நூல் உருவாக்கப்பட்டது ஆச்சர்யமே!

மனு ஸ்மிருதி மனிதர்களை வர்ண முறையில் நான்காகவும், ஆசிரம முறையில் நான்காகவும் பிரிக்கிறது. வர்ண முறையில் பிராமணர், க்ஷத்ரியர், வைசியர், சூத்திரர் என அவரவர் செய்யும் தொழிலின் அடிப்படையிலும், ஆசிரம முறையில் சிறுவர் (வயது < 8), பிரமச்சாரி (8-16), சம்சாரி (16-48) மற்றும் சந்நியாசி (>48) எனவும் பிரிக்கிறது. ஒவ்வொரு வகுப்பினருக்கும் கடமைகளையும், வாழ்க்கைமுறைகளையும் விளக்கமாக எடுத்துரைக்கிறது மனு தர்மம். இவை அனைத்தும் மக்கள் வாழ்க்கையை நெறிப்படுத்த உருவாக்கப் பட்டனவே அன்றி, பாழ்படுத்த அல்ல.

பிராமணர்கள் வேதம் ஒதுவதற்கும், பக்தி மார்க்கத்தைப் பரப்புவதற்கும், க்ஷத்ரியர்கள் ஆட்சி செய்து நீதி வழங்கவும், வைசியர்கள் நியாயமான வியாபாரம் செய்யவும், சூத்திரர்கள் உடல் உழைப்பு தேவைப்படும் வேலைகளை செய்வதற்கும் பணிக்கப்பட்டனர். இதில் பிராமண துவேஷர்களின் வாதம் யாதெனில், மனு ஸ்மிருதியில் பிராமணர்களுக்கு உயரிய இடம் கொடுக்கப்பட்டிருக்கிறது, மனு ஸ்மிருதி என்ன சொல்கிறது?

‘க்ஷத்ரியனை விட உயர்ந்தவன் இல்லை. ஆகையால் ராஜசூயம் நடக்கும்போது, பிராமணன் க்ஷத்ரியனை விட தாழ்வான இடத்திலேதான் அமர வேண்டும்’ – இது சதபத புராணம் கூறுவது. ‘சந்திரன், வாயு, அக்னி, சூரியன், இந்திரன், குபேரன், வருணன், யமன் ஆகிய எட்டு உலக நாயகர்களின் அம்சங்களைக் கொண்டவன் அரசன். ஆகையால் அவனுக்கு அசுத்தம் கிடையாது’ என்றும் சொல்கிறது. பிராமணன் அரசனாக முடியாது என்றும் கூறுகிறது மனு தர்மம். இதிலிருந்து, க்ஷத்ரியர்களே உயர்வானவர்களாக சொல்லப்பட்டுள்ளனர் என்பது தெளிவாகிறது.

மற்றொரு குற்றச்சாட்டு, பிராமணர்களுக்கு பல சலுகைகள் அளிக்கப்பட்டுள்ளன என்பது. உதாரணமாக பிராமணனுக்கு வரி விலக்கு என்பது. இதை மனு தர்மம் யாருக்கு அளிக்கிறது? நன்கு கற்றறிந்து, வேதம் ஓதி, இரந்து உண்ணும் பிராமணனுக்கே இச்சலுகை. பிராமணனாகப் பிறந்து, வேறு தொழில் ஒருவன் செய்வானாயின் அவனுக்கு எவ்வித சலுகையும் வழங்கவில்லை மனு தர்மம். மாறாக, வன்மையாகக் கண்டிக்கிறது. எவ்வளவு வசதியாக இருந்தாலும், ஜாதியைப் பொறுத்து சலுகை வழங்கும் இன்றைய சட்டங்களைப் போற்றுவோருக்கு, மனு ஸ்மிருதி தவறாகத்தான் தெரியும்.

மனு ஸ்மிருதி பிராமணர்களுக்கு மரண தண்டனையிலிருந்து விலக்கு அளிக்கிறது என்றால் வேதங்களை கற்றுணர்ந்து, தனக்கு வகுத்த முறைப்படி வாழும் எந்த பிராமணனும் மரண தண்டனை அளிக்கும் அளவுக்கு தவறு இழைக்க மாட்டான் என்ற நம்பிக்கையே காரணம். இதில் தவறேதும் இல்லையே. இன்று வரை மரண தண்டனை விதிக்கத் தகுந்ததாக கருதப்படும் குற்றங்களான கொலையிலும், கற்பழிப்பிலும், ராஜ த்ரோகத்திலும் எத்தனை பிராம்மணர்கள் சம்மந்தப்பட்டிருக்கின்றனர்? பார்ப்பன பயங்கரவாதம் என்று இந்த இருபத்தி ஓராம் நூற்றாண்டில் பிதற்றிக் கொண்டிருப்பது தொடர்ந்த போதும் பிராமணர்கள் குற்றங்களிலோ, குற்றங்களைத் தூண்டுவதிலோ, வன்முறையை ஊக்குவிப்பதிலோ எந்த பங்கும் கொள்வதில்லை என்பதே உண்மை.

பிராமணனுக்கு மரண விலக்கு அளிக்கும் அதே மனு ஸ்மிருதிதான் இதையும் சொல்கிறது


                                       அஷ்டோபாத்யம் து சூத்ரச்ய
                                       ஸ்தேயே பவதி கில்பிஷம்.
                                       ஷோடசைவ து வைச்யச்ய
                                       த்வாத்ரிம்சத் க்ஷத்ரிச்ய  ச.
                                       ப்ராம்மனச்ய சது: ஷஷ்டி:
                                       பூர்ணம் வாபி சதம் பவேத்.
                                       த்விகுணா வா சது.
                                      ஷஷ்டி: தத் தொஷகுனா வித்தி: ஸ:

அதாவது, ‘அறிந்து திருட்டுக் குற்றத்தை செய்கின்ற சூத்திரனுக்கு, வழக்கமான தண்டனையை விட எட்டு மடங்கு அதிக தண்டனையை விதிக்க வேண்டும். வைச்யனுக்கு பதினாறு மடங்கு. க்ஷத்ரியனுக்கு முப்பத்திரண்டு மடங்கு. குற்றத்தின் தன்மையை அறிந்தவன் என்பதால் பிராமணனுக்கு 64 அல்லது 100 அல்லது 128 மடங்கு தண்டனை விதிக்க வேண்டும்’. பிராமணனுக்கு சலுகைகள் தரும் அதே மனு ஸ்மிருதிதான் இதனையும் கூறுகிறது.

இந்த சலுகைகள் பிராமணனுக்கு மட்டும் வழங்கப்படவில்லை. முதியோர், ஊனமுற்றோர், ஏழைகள், சிறு தொழில் செய்வோர் என அனைவருக்கும் வழங்கப்பட்டுள்ளது. ஒரு பிராமணன் மனு தர்மத்தின் படி வாழ்கையில் அவன் ஏழை என்ற பகுதிக்குக் கீழ் வந்து விடுகிறான். ஏனெனில், வேதங்களின் படியும், மனு தர்மத்தின் படியும், பிராமணன் அடுத்த நாள் உணவுக்காகக் கூட பொருள் சேர்த்து வைக்கக் கூடாது. பிராமணனுக்கு சலுகைகளைத் தரும் அதே மனு தர்மம்தான் அவன் மீது இத்தகைய சுமைகளையும் ஏற்றுகிறது. மற்ற எந்த தரப்பினருக்கும் இத்தகைய கடுமையான கட்டுப்பாடுகள் விதிக்கப்படவில்லை.

பிராமணர்கள் மனு ச்மிரிதியை உருவாக்கி இருந்தால் தாங்களே தங்களுக்கு இத்தகைய கட்டுப்பாடுகளை இட்டுக் கொண்டிருப்பார்களா? இன்று இந்திய சட்டத்தின்கீழ் சலுகை பெறுவோருக்கு ஏதேனும் கட்டுப்பாடுகள் உள்ளனவா? நீங்கள் சற்றே சிந்திக்க வேண்டிய விஷயம்.

தங்களை எதிர்த்து இவ்வளவு அவதூறுகள் பரப்பப்பட்டும், எத்தனையோ ஏழை மாணவர்களின் கல்வி ஜாதியின் பெயரால் கெடுக்கப்பட்டும் அழுவது மட்டுமே அறிந்து, அழிப்பது அறியாத அப்பாவி பிராமணர்களை என்றுதான் இந்த தேசம் புரிந்து கொள்ளப் போகிறதோ சர்வேஷ்வரா!

மனு தர்மம் பற்றி மேலும் விரிவாகப் பார்ப்போம், அடுத்த கட்டுரையில்…

ஸம்ஸமித்யுவஸே வ்ருஷன்னக்னேன விச்வான்யர்ய ஆ (ரிக்)
பொருள்: நன்மையை அள்ளிக் கொடுக்கின்ற தெய்வமான அக்னி தேவனே! எல்லா  உயிரினங்களையும் ஒற்றுமையாக இருக்கச் செய்வாயாக!’

——- வளரும், வழித்தடைகள் விலகும் வரை —

பிராமணர்கள் தமிழர்களா? – பாகம் இரண்டு

ஏப்ரல் 5, 2008

முந்தைய பாகத்தில், பிராமணர்கள் தமிழர்களா, இல்லையா என்பதைப் பற்றியும், ஆரிய படையெடுப்பு எனும் கட்டுக்கதையைப் பற்றியும் அலசினோம். இந்த ஆதாரம் போதாது என்கின்றனர் சிலர். அவர்களிடம் ஆரிய படையெடுப்பை உறுதி செய்யும் ஆதாரங்களை நீங்கள் கொண்டு வாருங்கள் என்றால் பேச்சு, மூச்சைக் காணோம். எனது மறுமொழியில் சொன்னது போல், முன்பு ப்ளுட்டோ ஒரு கிரகம் என்று விஞ்ஞானிகள் சொன்ன போதும் நம்பினோம், இப்போது இல்லையென்று சொல்லும்போதும் நம்புகிறோம். ஆனால் இந்த ஆரியர்கள் விஷயத்தில் மட்டும் பழைய ஆதாரங்களை மட்டும்தான் நம்புவோம், இப்போது நிரூபிக்கப்பட்ட உண்மைகளை நம்ப மாட்டோம் என அடம்பிடிப்பது நியாய வாதமா, இல்லை துவேஷ வாதமா?

சரி. அப்படியே இவர்கள் சொல்வது போல் முதல் ஆராய்ச்சி முடிவுகளே உண்மை, இப்போது சொல்லப்பட்ட அனைத்தும் புரட்டு என்றே வைத்துக் கொண்டாலும், பிராமணர்கள் தமிழர்களே. ஒரு நாட்டில் பிறக்கும் குழந்தைக்கே அந்த நாட்டு குடியுரிமை வழங்கப்படும் போது, பல்லாயிரங்காலமாக தமிழகத்தில் வாழ்ந்து வருபவர்களை தமிழர்கள் அல்லர் என்று சொல்வது விந்தையிலும் விந்தை.  மற்றவர்களுக்கு தமிழ்ப் பற்றில் பிராமணர்கள் எவ்விதமும் குறைந்தவர்கள் அல்லர். தமிழுக்கு பிராமணர்கள் ஆற்றியுள்ள தொண்டுகள் அளப்பரியன. அருந்தமிழ்த் தொண்டாற்றிய அந்தணர்களைப் பற்றி எழுத ஒரு WORDPRESS போதாது. பேய்மழையில் ஒரு துளி போல, சில இங்கே.

 சுந்தரர், மாணிக்க வாசகர், திருஞான சம்பந்தர் என நான்கு முக்கிய சைவ பெரியவர்களில் மூவர் அந்தணர்கள். மாபெரும் புலவர் கபிலர், திருக்குறளுக்கு உரை எழுதிய பரிமேலழகர், காளமேகப் புலவர் முதல் பாரதி, கல்கி, சுஜாதா வரை அனைவரும் பிராமணர்களே. உ.வே.சா இல்லையெனில் இன்று நாம் போற்றக் கூடிய பல அறிய தமிழ் நூல்கள் நமக்கு கிடைத்து இருக்குமா? தன் சொந்த செலவில், ஊர் ஊராய்ச் சென்று ஓலைச் சுவடிகளை சேகரித்து திருத்தமாகப் பதித்து வெளியிட்டு ‘அழியாது காத்த அண்ணல். தமிழ் காத்த தெய்வம். தண்டமிழ் இலக்கியம் வழங்கிய வள்ளல்’ என்று பலராலும் போற்றப் பட்டவர் உ.வே. சாமிநாத ஐயர்.

பெரும்பாணாற்றுப் படையும், பட்டினப்பாலையும் இயற்றிய உருத்திரங்கண்ணனார். திருவிளையாடல் படைத்த பெரும்பற்றப் புலியூர் நம்பி. ‘நாடகவியல்’ என நாடகங்களுக்கு தமிழில் முதலில் இலக்கணம் வகுத்த சூரிய நாராயண சாஸ்திரியார். இவ்வளவு ஏன்? தமிழுக்கே இலக்கணம் எழுதிய அகத்திய மாமுனியே ஒரு அந்தணரே.

இவர்கள் மட்டுமல்ல, எந்த பிரதி பலனையும் எதிர்பாராமல், விளம்பரம் தேடாமல், தமிழைக் காட்டி பிழைப்பு நடத்த முயலாமல், பெரும் தமிழ்த்தொண்டு ஆற்றிய பிராமணர்கள் ஆயிரக்கணக்கானோர் இருந்திருக்கின்றனர், இருக்கின்றனர், இருப்பர். இவையெல்லாம் உண்மை இல்லை, என்று யாராலாவது மறுக்க இயலுமா இல்லை மறைக்கதான் இயலுமா?
தமிழ், தமிழ் என்று பேசி ஓட்டை வாங்கி விட்டு தன் வீட்டு பிள்ளைகளை இந்தி படிக்க வைக்கும் தலைவர்கள் தமிழர்களாம்!  ஆனால் அமெரிக்காவில் இருந்தாலும் தன் மக்கள் தாய்மொழியாம் தமிழைக் கற்க வேண்டும் என்று ஆர்வம் காட்டும் பிராமணர்கள் தமிழர்கள் இல்லையாம்!

தமிழை காட்டு மிராண்டிகளின் மொழி என்று ‘வர்ணித்த’ ஈ. வே. ராமசாமி இவர்களுக்கெல்லாம் தமிழ்ப் ‘பெரியார்’. ஆனால் அந்த தமிழை பேசும் பிராமணர்கள் எதிரிகள்.

வீட்டில் தெலுங்கு, மலையாளம், கன்னடம், இந்தி, உருது என எந்த பாஷை பேசிக்கொண்டு இருந்தாலும், கழகங்களில் இருப்பதால் அவர்கள் தமிழர்களாம்! அனைவரிடமும் தமிழில் பேசி, இறைவனை சமஸ்கிருதத்தில் வணங்கி, தன் சுலோகங்களின் முடிவில் தன் கோரிக்கைகளை தமிழிலேயே வைக்கும் பிராமணர்கள் தமிழர்கள் இல்லையாம். இவையெல்லாம் வெறும் துவேஷங்களேயன்றி வேறென்ன?

அஹமன்ருதாத் சத்ய மு பைமி (யஜுர்)
பொருள்: நான் பொய்யை உதறி விட்டு உண்மையை ஏற்பேனாக
——-  தொடரும், அகத்தெளிவு பிறக்கும் வரை —–

பி. கு: பதிவின் தலைப்புக்கு தொடர்புள்ள விஷயங்களையும், வினாக்களையும் கொண்ட மறுமொழிகளையே நான் அனுமதிக்க இயலும். என் முயற்சி, அறிவுப்பூர்வமாக ஆராய்ந்து அறிந்து உண்மையை ஏற்பவர்களுக்கே. மறுமொழி இடும் நண்பர்கள் நாகரிகம் கருதி நாவை அடக்குவது நல்லது.